«Όταν οι βανδαλισμοί έχουν … τη χάρη τους !»
Πολεμήστε, κλέψτε, συνωμοτήστε! Έχουν και αυτά «πλάκα»… όταν τα πραγματοποιεί κανείς μέσα απ’ το «Mafia Wars», ένα δημοφιλές ψηφιακό παιχνίδι που παρέχει ένα χρόνο περίπου το Facebook, με δημιουργό τον Mark Pincus, ιδρυτή της εταιρίας Zynga, η οποία έχει την έδρα της στο San Francisco. Η μάχη υποτίθεται πως διαδραματίζεται στη Νέα Υόρκη (Mafia Wars nyc) όπου οι παίχτες χρησιμοποιώντας ένα ψευδώνυμο της επιλογής τους επιδίδονται στον αγώνα τους να μεγαλώσουν τη συμμορία τους ποσοτικά και ποιοτικά δημιουργώντας μια «οικογένεια» μαφιόζων με έναν αρχηγό κάθε φορά και τα εκλεκτά μέλη της που αναλαμβάνουν τις «αγγαρείες». Σε κάθε πίστα που ξεκλειδώνεις επιβάλλεται να σκοτώσεις έναν αρχιμαφιόζο επιτρέποντάς σου έτσι να προχωρήσεις στην επόμενη-δυσκολότερη πίστα. Κάθε «δουλειά» απαιτεί συγκεκριμένο εξοπλισμό, όπως «βόμβες», «πολυβόλα» ή άλλα όπλα και εν μέσω της επιτυχής διεκπεραίωσης της ο παίχτης και η ομάδα του κερδίζει πόντους, αντοχή ή ενέργεια για να συνεχίσει τον αγώνα για την εξουδετέρωση του αντιπάλου. Κομπίνες, εγκλήματα, βανδαλισμοί για λεφτά, για απόκτηση έξυπνων όπλων και για ενίσχυση της δύναμης και της υπεροχής. Τελικός στόχος η ανάδειξη μιας ομάδας σε «αρχημαφία», με το μεγαλύτερο budget και τις περισσότερες κατακτήσεις. Καταστρέφοντας ή κυριεύοντας ξένες ιδιοκτησίες όπως εικονικά περίπτερα, τράπεζες, μπάρ ή αντικρούοντας επιτυχώς αντίπαλες μαφίες μέσα από ατομικές ή ομαδικές πάλες, καταφέρνει ο παίχτης και η μαφία του να «ανταμειφθεί» και να ξεχωρίσει σε κύρος και ανταγωνιστικότητα. Με λίγα λόγια, πρόκειται για ένα παιχνίδι που έκανε το «μπάμ» τόσο στη χώρα μας όσο και σε ολόκληρο τον κόσμο για την ραγδαία και εθιστική του εξάπλωση, μιας και σημειώνεται το θεαματικό ποσοστό των 12.274.497 ενεργών χρηστών μηνιαίως, στην επίσημη ιστοσελίδα των fans. Με μια μόνο ματιά στo πλήθος των γκρούπ που δημιουργήθηκαν στο facebook για να ενημερώσουν τους νέους σχετικά με τους όρους του παιχνιδιού και να το προωθήσουν, αντιλαμβάνεται κανείς την τεράστια ανταπόκριση και απήχηση που είχε πολύ γρήγορα στους νέους που έστω και «ηλεκτρονικά» αγαπούν να «παρανομούν», σαν τον «Blackbird» (Mickey Rourke), τον πολυμήχανο αρχιμαφιόζο στην ταινία «Killshot»: «Σκοτώνω ανθρώπους. Άλλες φορές για τα λεφτά, άλλες φορές για τίποτα», ή να «απονέμουν δικαιοσύνη» σαν τον κορυφαίο Don Vito Corleone (Marlon Brando) στο «Νονό»: «Υπάρχουν άνθρωποι σ’ αυτόν τον κόσμο που πάνε γυρεύοντας. Πρέπει να τους έχεις παρατηρήσει. Τσακώνονται στα χαρτοπαίγνια, ξεπηδούν απ’ τα αυτοκίνητά τους για να καυγαδίσουν, ταπεινώνουν και κοροϊδεύουν ανθρώπους των οποίων τις ικανότητες δεν γνωρίζουν… Αυτοί είναι άνθρωποι που κυκλοφορούν στο κόσμο φωνάζοντας «Σκοτώστε με». Και πάντα υπάρχει κάποιος να τους εξυπηρετήσει…»
Μόνο που εκεί δεν τιμωρείσαι για τις παραβάσεις σου…Δεν απολογείσαι σε κανένα κράτος και δεν φυλακίζεσαι. Το μόνο ρίσκο που παίρνεις είναι να τραυματιστείς βαριά σε σημείο που να χάνεις για λίγο τη συμμετοχή στις κομπίνες της μαφίας σου, μέχρις ότου η συμβολή των «συνεργατών» σου σε βοηθήσει να τις ανακτήσεις. Τα παίζεις όλα για όλα, στα πλαίσια μιας οργανωμένης συνομωσίας και αυτό είναι που σε κάνει να κολλάς. Η κατοχή των πάντων και η εξολόθρευση των αντιπάλων είναι ο στόχος για την καταξίωση. Έτσι, μέσα από το παιχνίδι αυτό, οι νέοι χρησιμοποιώντας ένα ψευδώνυμο εμπνευσμένο από τις παλιές τρανές ταινίες γύρω από ιταλικές, ρώσικες, αμερικάνικες αρχιμαφίες, όπως Don Luigi, Don Corleone, Al Capone, προσπαθούν να προβάλλουν το «alter ego» τους : Έναν δυναμισμό και μια εξυπνάδα που συχνά η κοινωνία καταπνίγει μέσα τους. Να ξεσπάσουν μέσα από εικονικά «παραπτώματα». Να δραπετεύσουν από την αφάνεια του σήμερα. Να γίνουν «κακά παιδιά» για να δείξουν πως υπάρχουν…
Μόνο που εκεί δεν τιμωρείσαι για τις παραβάσεις σου…Δεν απολογείσαι σε κανένα κράτος και δεν φυλακίζεσαι. Το μόνο ρίσκο που παίρνεις είναι να τραυματιστείς βαριά σε σημείο που να χάνεις για λίγο τη συμμετοχή στις κομπίνες της μαφίας σου, μέχρις ότου η συμβολή των «συνεργατών» σου σε βοηθήσει να τις ανακτήσεις. Τα παίζεις όλα για όλα, στα πλαίσια μιας οργανωμένης συνομωσίας και αυτό είναι που σε κάνει να κολλάς. Η κατοχή των πάντων και η εξολόθρευση των αντιπάλων είναι ο στόχος για την καταξίωση. Έτσι, μέσα από το παιχνίδι αυτό, οι νέοι χρησιμοποιώντας ένα ψευδώνυμο εμπνευσμένο από τις παλιές τρανές ταινίες γύρω από ιταλικές, ρώσικες, αμερικάνικες αρχιμαφίες, όπως Don Luigi, Don Corleone, Al Capone, προσπαθούν να προβάλλουν το «alter ego» τους : Έναν δυναμισμό και μια εξυπνάδα που συχνά η κοινωνία καταπνίγει μέσα τους. Να ξεσπάσουν μέσα από εικονικά «παραπτώματα». Να δραπετεύσουν από την αφάνεια του σήμερα. Να γίνουν «κακά παιδιά» για να δείξουν πως υπάρχουν…
Παρασκευάκη Χρυσούλα
